پـيـک راسـتان
ای پــيــک
راســتــان خــبــر يــار
مــا بــگــو
احــوال گـل بــه بـلبـل
دسـتان سـرا بــگـو
مـا مــحرمان
خــلــوت انــسيـم غــم
مــخــور بــا
يـــار آشـــنـا ســـخــن
آشـــنــا بـــگــو
بــه هــم
چو می زد آن سـر زلفـين
مشکبــار بـا
مــا سـر چــه داشــت
زبـهـر خــدا بگو
هرکس که گفت
خاک در دوست توتياست گــو
ايـن سخن مـعايـنه در
چشـم ما بگو
آنـــکس که
مــنــع مــا ز خـرابـات
مـی کنــد گـو در
حـضور پـيـر من ايـن ماجـرا
بگو
گــر ديــگـرت
بــر آن در دولــت گــذر
بـــود بـعد
از ادای خـدمت و عــرض
دعـا بگو
هــرچـنـد
ما بـديــم تــو مــا
را بــدان مــگــير شــاهــانــه
مــاجــرای گــنــاه
گـــدا بــگـو
در ايــن فــقـيـر
نـامــه آن مـحـتـشـم
بــخـوان با ايــن گــدا
حــکـايـت آن پـادشـاه
بـگو
جـانـها زدام
زلـف چـو بـر خاک می فـشـاند بر آن غريب ما چه گذشت
ای صبا بگو
جـــان پـرورســت
قـصــه اربــاب مــعــرفــت رمــزی بــرو بــپـرس
حــديـثی بــيـا بگـو
